22 marca 2017

Praca socjalna – I stopień

 

PRACA SOCJALNA – I stopień

3-letnie studia stacjonarne i niestacjonarne, prowadzące do tytułu zawodowego licencjata

 

 

Studia pierwszego stopnia na kierunku praca socjalna – przygotowują do wykonywania zawodu pracownika socjalnego poprzez wyposażenie go w kompetencje niezbędne do rozwiązywania problemów jednostek i grup społecznych znajdujących się w trudnych sytuacjach życiowych. Absolwenci poznają podstawy wiedzy filozoficznej, socjologicznej, psychologicznej, pedagogicznej i biomedycznej, która pozwala na poznanie istoty natury ludzkiej i procesów społecznych, daje podstawy zrozumienia systemu człowiek – środowisko oraz umożliwia zrozumienie procesów zachodzących w organizmie człowieka gwarantujących jego dobre funkcjonowanie biologiczne psychiczne i społeczne. Ponadto otrzymuje niezbędną wiedzę ekonomiczną i prawną umożliwiającą zrozumienie mechanizmów rzutujących na system podziału i działalność służb społecznych oraz ich formalno-prawnego instrumentarium, poznaje zasady funkcjonowania mikrośrodowiska – gospodarstwa domowego, w którym odbywa się zaspokajanie potrzeb jednostki i rodziny. Absolwent posiada kwalifikacje zawodowe do wykonywania zawodu pracownika socjalnego oraz kwalifikacje zawodowe do wykonywania zawodu asystenta rodziny.

Absolwent pracy socjalnej powinien posiadać kompetencje i sprawności w zakresie: dokonywania diagnozy (analizy i oceny) sytuacji i zjawisk będących przyczyną trudnego położenia jednostek, grup (w tym grup ryzyka) i społeczności lokalnych; stosowania metod, technik i środków interwencji socjalnej oraz ewaluacji podejmowanych działań służących rozwiązywaniu problemów w zakresie ograniczonych możliwości (i umiejętności) zdobywania środków utrzymania, dysfunkcjonalności rodziny w pełnieniu zadań opiekuńczo – wychowawczych, niepełnosprawności, patologii społecznej, nieprzystosowania społecznego i uchodźstwa; przywracania lub podtrzymywania właściwych interakcji między jednostkami a społeczeństwem (doskonalenia funkcjonowania społecznego); pobudzania (samo)zaradności indywidualnej (działań samopomocowych) u osób, rodzin, grup i środowisk społecznych; kierowania służbami społecznymi i projektowania społecznego oraz inspirowania zmian społecznych, inicjowania nowych form pomocy osobom i rodzinom oraz powoływania instytucji świadczących pomoc – zwłaszcza w najbliższym środowisku lokalnym.

Absolwent pracy socjalnej przygotowywany jest do rozwiązywania problemów w sytuacjach – gdy występuje niewydolność w funkcjonowaniu osobniczym i społecznym między innymi z powodu: ubóstwa, sieroctwa, przemocy w rodzinie, bezdomności, bezrobocia, niepełnosprawności, starości, bezradności w sprawach opiekuńczo-wychowawczych (zwłaszcza w rodzinach niepełnosprawnych i wielodzietnych), alkoholizmu, narkomanii, przestępczości, trudności w przystosowaniu do życia po opuszczeniu zakładu karnego, migracji oraz uchodźstwa.

Absolwent pracy socjalnej jest przygotowany do pracy w regionalnych ośrodkach polityki społecznej, powiatowych centrach pomocy rodzinie i ośrodkach pomocy społecznej, a także do pracy: z rodzinami zastępczymi, w placówkach opiekuńczo-wychowawczych, w domach pomocy społecznej dla osób starszych oraz niepełnosprawnych intelektualnie, psychicznie i fizycznie, w jednostkach organizacyjnych do spraw zatrudnienia i przeciwdziałania bezrobociu, w ośrodkach wsparcia, w placówkach dla bezdomnych, alkoholików i narkomanów, w zakładach karnych, w ośrodkach dla uchodźców oraz w organizacjach pozarządowych zajmujących się diagnozowaniem i przeciwdziałaniem wyżej wymienionym problemom.

Absolwent pracy socjalnej powinien znać język obcy na poziomie biegłości B2 Europejskiego Systemu Opisu Kształcenia Językowego Rady Europy oraz umieć posługiwać się językiem specjalistycznym z zakresu problematyki społecznej. Kształcenie na studiach pierwszego stopnia prowadzi do uzyskania kwalifikacji niezbędnych do kontynuowania nauki, w obszarze nauk humanistycznych lub społecznych, na studiach drugiego stopnia.